Waarom een gewone dinsdag belangrijker is dan een perfecte vakantie

Een goed leven wordt niet gebouwd tijdens de mooiste weken van het jaar, maar tijdens de meest gewone.

We besteden maanden aan het plannen van onze vakantie. Maar bijna nooit aan het plannen van onze gewone dinsdagen.
Ik heb de afgelopen jaren iets opvallends ontdekt. Wanneer mensen praten over hun mooiste momenten, gaat het vaak over vakanties.

Over twee weken zon. Een prachtige bestemming. Even geen werk. Even geen verplichtingen. En ik begrijp dat. Ik kijk zelf ook uit naar iedere reis naar de Algarve. Maar ergens begon ik mij iets af te vragen. Waarom besteden we zoveel aandacht aan de mooiste twee weken van het jaar, terwijl we de andere vijftig weken ons echte leven leven?

Misschien beoordelen we ons leven wel op de verkeerde momenten. Misschien zegt een perfecte vakantie helemaal niet zoveel. Misschien vertelt een gewone dinsdag veel meer.

Waarom vakanties zoveel indruk maken
Een vakantie voelt anders. Niet alleen omdat de zon vaker schijnt of omdat je in een andere omgeving bent. Vooral omdat je dagen er anders uitzien. Je staat op zonder haast. Je beweegt meer. Je ontbijt langer. Je kijkt minder vaak op de klok. Je hebt ruimte om spontaan een wandeling te maken of ergens rustig te gaan zitten.

Op vakantie lijken we onszelf toestemming te geven om het leven iets minder vol te plannen. En juist dat fascineert mij. Want misschien missen we niet de bestemming. Misschien missen we het gevoel dat daarbij hoort. Misschien is dat ook de reden waarom zoveel mensen na hun vakantie zeggen: "Ik zou dit gevoel wel vast willen houden." Maar wat is 'dit gevoel' eigenlijk? Is dat de zon? Of is het de manier waarop je je dagen beleeft?

Er is één moment dat ik me nog vaak herinner. Ik zat op een terras in Olhos d'Água. Niet tijdens een bijzondere dag. Er gebeurde eigenlijk helemaal niets. Mensen ontbeten. Een paar wandelaars liepen rustig voorbij. Iemand las een krant. Verder was het stil.

En juist op dat moment dacht ik: "Misschien ziet een goed leven er verrassend gewoon uit." Niet spectaculair. Niet indrukwekkend. Gewoon rustig. Misschien was dat het moment waarop ik anders naar quality of life begon te kijken.

Misschien is dat wel de grootste denkfout die we maken. Wanneer we terugkijken op een jaar, herinneren we ons vooral de bijzondere momenten.

De vakantie. Een verjaardag. Een weekend weg. Een mooie reis. Maar dat zijn uitzonderingen. Het grootste deel van ons leven speelt zich af op gewone dagen. Werkdagen. Dinsdagen. Dagen waarop er eigenlijk niets bijzonders gebeurt.

Juist daarom geloof ik dat quality of life niet zichtbaar wordt tijdens de hoogtepunten. Het wordt zichtbaar op de momenten waarop niemand kijkt.

Sta je met energie op? Heb je ruimte om te bewegen? Kun je rustig ontbijten? Werk je aan iets waar je achter staat? Voel je aan het einde van de dag dat je tijd goed besteed was? Dat zijn misschien geen spectaculaire vragen. Maar ze bepalen uiteindelijk veel meer hoe een leven voelt dan die paar weken vakantie.

Misschien bouwen we ons leven niet tijdens de mooiste momenten. Misschien bouwen we het op alle gewone dinsdagen die daartussen liggen.

“Een goed leven wordt niet gebouwd tijdens hoogtepunten. Het wordt gebouwd op gewone dagen.”

Mijn ideale dinsdag ontstond niet op één dag.
Als je mij tien jaar geleden had gevraagd hoe mijn ideale leven eruitzag, had ik waarschijnlijk een heel ander antwoord gegeven. Ik dacht vooral aan carrière. Aan doorgroeien. Aan financiële zekerheid. Dat zijn nog steeds belangrijke dingen. 

Maar ergens onderweg veranderde mijn definitie van een goed leven. Niet ineens. En ook niet door één reis naar de Algarve. Het gebeurde langzaam. Bij ieder bezoek viel mij iets anders op.

Niet de stranden. Niet de hotels. Maar de manier waarop mensen hun dag beleefden. Mensen die rustig buiten ontbeten. Mensen die tijd maakten om te bewegen. Mensen die leken te begrijpen dat een goede ochtend vaak de rest van de dag bepaalt. Langzaam begon ik mezelf een andere vraag te stellen.

Niet: "Wat wil ik later bereiken?"
Maar: "Hoe wil ik mijn dagen eigenlijk beleven?"

Sindsdien is mijn ideale dinsdag steeds duidelijker geworden. Niet omdat die bijzonder is. Maar juist omdat hij eenvoudig is. Een dag waarop ruimte is om te bewegen. Rustig buiten te ontbijten. Een paar uur geconcentreerd te werken aan iets waar ik volledig achter sta. En daarna de vrijheid te hebben om de rest van de dag zelf vorm te geven.

Op papier klinkt dat misschien helemaal niet indrukwekkend. Maar misschien is dat juist de bedoeling. Ik ben steeds minder op zoek naar een indrukwekkend leven. En steeds meer naar een leven dat goed voelt.

“Ik ben niet op zoek naar een indrukwekkend leven. Ik ben op zoek naar een leven dat goed voelt.”

Waarom juist die gewone dingen zo belangrijk zijn.
Wanneer ik mijn ideale dinsdag beschrijf, gaat het al snel over bewegen, buiten ontbijten, een paar uur geconcentreerd werken en daarna ruimte hebben voor de rest van de dag.

Dat zijn allemaal heel gewone dingen. Misschien zelfs een beetje saai. En toch zijn het precies die momenten waar ik steeds meer waarde aan ben gaan hechten. Niet omdat sporten op zichzelf bijzonder is. Niet omdat een ontbijt buiten automatisch gelukkig maakt. En ook niet omdat minder werken het doel is. Die activiteiten zijn nooit het einddoel geweest. Ze zijn een middel.

Een manier om bewust met mijn tijd om te gaan. Een manier om de dag te beginnen met energie in plaats van haast. Een manier om aandacht te hebben voor gezondheid voordat de agenda de regie overneemt.

Misschien draait quality of life daarom helemaal niet om wat je doet. Maar om waarom je het doet. Ik sport niet om een lijstje af te vinken. Ik sport omdat ik merk dat ik met meer energie door de rest van de dag ga. Ik ontbijt niet buiten omdat het luxe voelt. Ik ontbijt buiten omdat ik daar rust ervaar. Ik werk niet minder omdat ik niets wil doen. Ik wil mijn tijd juist besteden aan werk waar ik volledig achter sta.

Steeds vaker merk ik dat de activiteiten veranderen. Maar de reden erachter blijft hetzelfde. Ik ben niet op zoek naar een perfecte dag. Ik ben op zoek naar dagen die bewust voelen. En misschien is dat uiteindelijk precies wat quality of life voor mij betekent.

“Quality of life zit niet in wat je doet. Maar in waarom je het belangrijk vindt.”

Misschien bestaat de perfecte dinsdag helemaal niet.
Terwijl ik dit schrijf, weet ik ook dat mijn eigen dinsdagen er lang niet altijd zo uitzien. Sommige weken zijn druk. Werk vraagt meer aandacht. Afspraken lopen uit. Plannen veranderen. En soms schiet juist datgene erbij in waarvan ik weet dat het mij energie geeft.

Vroeger vond ik dat frustrerend. Alsof ik mijn ideale leven alleen kon bereiken wanneer iedere dag perfect verliep. Inmiddels kijk ik daar anders naar. Ik geloof niet meer in perfecte dagen. Ik geloof in richting. Niet iedere dinsdag hoeft eruit te zien zoals ik hem het liefst beleef. Maar als steeds meer dinsdagen die kant op gaan, weet ik dat ik onderweg ben naar het leven dat bij mij past.

Misschien is dat uiteindelijk veel realistischer. En ook veel vriendelijker voor jezelf. Quality of life zit voor mij daarom niet in perfectie. Het zit in de keuzes die je steeds opnieuw probeert te maken. Niet omdat het moet. Maar omdat je weet waarom ze belangrijk voor je zijn.

“Quality of life gaat niet over perfectie. Het gaat over richting.”

Dus...
Misschien begon deze zoektocht ooit met de Algarve. Maar inmiddels weet ik dat het daar niet meer om gaat. De Algarve gaf mij geen perfect leven. De Algarve liet mij nadenken over een betere manier van leven. Niet door grote antwoorden te geven. Maar door betere vragen te stellen.

Hoe wil ik mijn dagen beleven?
Waar krijg ik energie van?
Wat betekent vrijheid eigenlijk voor mij?

En misschien wel de belangrijkste vraag van allemaal: Als een goed leven niet begint met een perfecte vakantie... Hoe ziet jouw ideale dinsdag er dan uit?

“Een goed leven bestaat niet uit perfecte vakanties. Het bestaat uit honderden gewone dinsdagen.”

The Algarve Way Note
Dit essay beschrijft mijn persoonlijke zoektocht naar quality of life. Niet omdat ik denk dat mijn manier de juiste is. Maar omdat ik geloof dat eerlijke ervaringen soms betere vragen oproepen dan perfecte antwoorden. Misschien ziet jouw ideale dinsdag er heel anders uit. En misschien is dat precies de bedoeling.